شركت داشت ؛ با اخلاص تمام فتح و پيروزى را به پيغمبر اكرم ( ص ) نسبت مىدهد و براى خود و ديگران سهم قابل بيانى نمىداند ؛ آنجا كه فرمود : تا اين كه خداوند او را پيروز كرد . 13 . جنگ سرنوشت هر دو طرف ، جنگ بدر را براى خود تعيين‌كننده و سرنوشت‌ساز مىدانستند . مسلمانان و در رأس آنان پيغمبر اكرم ( ص ) معتقد بودند كه اگر در اين جنگ شكست بخورند ، خداوند پرستش نخواهد شد ( يعنى : دين خداوند از بين خواهد رفت ) . مشركان نيز درصدد بودند تا مهاجران را دست‌گير كرده گمراهىشان را به آنان بفهمانند و مردم يثرب را تكه‌تكه كنند تا هرگز جرأت نكنند به دشمنى قريش برخيزند و احدى از اين پس نتواند متعرض راه بازرگانى مردم مكّه شود و عرب همواره از آنان حساب ببرند . آرى ، اين بالاترين هدف مردمى است كه خويشتن را براى مال و ثروت ، و جاه و مقام دنيايى به هلاكت مىاندازند . دقيقا به همين سبب بود كه پيامبر ( ص ) و يارانش را شكنجه‌ها كردند و آنان را كه برادران و پدران و فرزندان و خويشاوندانشان بودند ، از خانه و كاشانه‌شان بيرون كردند و با آنان به جنگ برخاستند . براى اين مردم دنيا همه چيز است و در وراى آن چيزى نيست . همين دنياخواهى و مال دوستى بود كه قريش را بر آن داشت كه در قبال خويشاوندان خود جنايات هولناك و شكنجه‌هاى توان فرسا را مرتكب شوند : مسلمانان را شكنجه كردند ، به تمسخر گرفتند ، اموالشان را به نفع خود مصادره نمودند و آن‌ها را از شهر و ديار و خانه و كاشانه‌شان بيرون راندند . اينك آمده‌اند براى جنگ تا ريشه آنان را از روى زمين بكنند و زنده جانى از آن‌ها باقى نگذارند . 14 . امداد فرشتگان بسا اتّفاق مىافتد كه سپاهى اندك بر لشكرى بزرگ چيره شود . اين